Sint-Maartenskerk

Al rond 650 bevond er zich een 'bedehuis' op de plaats waar nu de Sint-Maartenskerk staat. Later werd er een romaanse kerk opgericht, die in de middeleeuwen vervangen werd door een gotische kerk, gebouwd tussen 1390 en 1466. De stenen toren in Brabantse gotiek dateert van 1439. Maar in 1862 werd de toren getroffen door de bliksem, waardoor het houten gedeelte van de toren volledig afbrandde. De torenspits werd in de daaropvolgende jaren volledig in ere hersteld. In de houten spits hangt een beiaard van 49 klokken. De kerk is een hallenkerk met drie beuken. Het middenhoogkoor, de twee zijkoren en de Sint-Annakapel werden na de brand van 1862 neogotisch heropgebouwd.

De kerk herbergt heel wat kunstschatten. Het pronkstuk is zeker het 'Triptiek van de Heilige Geest' van Bernard de Rijckere uit 1587: een Pinkstertafereel met de doop van Jezus en de schepping van Adam. Indrukwekkend is de unieke Sacramentstoren van 6,50 meter hoog uit 1585.

Waardevolle voorwerpen van de kerk, zoals kazuifels uit de 16de eeuw en antependia (bekleding aan de voorkant van een altaar), staan op de nominatielijst van Vlaamse topstukken. Om deze stukken optimaal te bewaren, werd ervoor geopteerd om de bestaande Sint-Elooiskapel (1450) in te richten als schatkamer. De schatkamer wordt op geregelde momenten opengesteld voor het publiek.

.

Weergeven